امنیت چیست؟

امنیت چیست؟

امنیت یک مفهوم آشنا و قابل شناخت برای تمام جوامع بشری از جوامع آغازین همانند قبایل کوچک گرفته تا امپراتوری های بزرگ جهان باستان و دولت شهرهای یونان بوده است و به همین دلیل امروز نیز تلاش برای رسیدن به "وضعیت امن و یا (Secure Situation) اولویت اول سیاست های واحدهای سیاسی مختلف را تشکیل داده و راه های تامین آن از جایگاهی خاصی در سیاست گذاری های امنیتی دولت ها در قالب امنیت ملی برخودار است.

مبنا و اساس جستجوی امنیت را می توان در انگیزه هاو کشش های انسانها دنبال کرد به این معنی که جستجوی امنیت از مهمترین کشش ها و انگیزه های انسانی است که با جوهر هستی انسان پیوند نا گسستنی دارد.حفظ ذات و صیانت نفس از مهم ترین میل های انسان است که به روایت تاریخ حتی انسان های آغازین وقتی به اشیایی مواجه می شدند که برای آنها نا آشنا بودند از ترس اینکه مبادا به آنها آسیب برسانند به مغاره ها پنا می بردند و خود را پنهان می کردند. که این در حقیقت خود نشان دهنده آن است که نیاز به امنیت مانند اکثریت نیازهای انسان ها یک امری کاملا طبیعی بوده و انسان ها را وا می دارد که در تامین آن چه در سطح فردی و یا جمعی از خود تحرکاتی نشان دهد. و بعدا انسان ها در پی برآوردن نیازهای زیستی از یکدیگر وارد مناسبات گوناگون می شوند و تشکیل جامعه می دهند، اساس تشکیل جامعه نیز مسائل امنیتی بوده که درین خصوص می توان به نظریه قرارداد اجتماعی فلسفه قرن هجدهم از هابز گرفته تا روسو اشاره کرد که به عقیده آنها نیاز به تضمین جمعی امنیت افراد اولین مرحله قانونی برای شکل گیری یک دولت است.

اما امنیت چه مفهوم را در بر دارد؟

و یا به عبارت دیگر وقتی که ما کلمه امنیت را به کار می بریم با کاربرد این می خواهیم چه را بیان کنیم؟ و یا مفهوم امنیت توصیف کننده چه وضعیت می تواند باشد؟ این قبیل سوالات ما را به ارائه یک تعریف از امنیت سوق می دهد،و مشکل که در ارائه یک تعریف جامع از امنیت مانند بیشتر مفاهیم دیگری که در حوزه علوم بشری کاربرد دارد همانا عدم موجود اجماع روی یک تعریف از این مفهوم می باشد.حتی به عقیده بعضی از علما این عدم اجماع نسبت به ارائه یک تعریف جامع از امنیت نسبت به مفاهیم دیگری از این قبیل عمیق تر می باشد، به گفته باری بوزان این عدم اجماع بیشتر ناشی ازنبود درک عمیق ازمفهوم امنیت می باشد.

ابعاد امنیت:

امنیت دارای دو بعد داخلی و خارجی است که با یکدیگر مرتبط هستند . در بعد داخلی تهدید های آشکار و پنهان در درون مرزها ناامنی بوجود می آورد از قبیل تهدیدات سیاسی ( شورش ، جدایی طلبی ، انقلاب …) ، بحران های اقتصادی ، نظامی ( جنگ داخلی و …) و آشوب های اجتماعی که هر کدام مردم را تحت فشار قرار می دهند. در بعد خارجی نیز امنیت می تواند از ناحیه مسائل سیاسی ، نظامی و اقتصادی ( تحریم های اقتصادی ، تعرفه ها …) تهدید شود.

ویژگی های امنیت:

– نسبی بودن امنیت : در جهان امروز دستیابی به امنیت مطلق ناممکن است زیرا قدرت که مبنا ی تحصیل امنیت محسوب می شود ، متغیر ، متفاوت و نسبی است و به تبع آن امنیت حاصل برای دولت ها نیز نسبی می باشد. بنابر این با تغییر میزان قدرت و وجود تهدیدات بالقوه و بالفعل حتی قوی ترین دولت ها نیز امنیت مطلق ندارند . به طور خلاصه امنیت مطلق دست یافتنی نیست و هیچ نوع نظم اجتماعی نمی تواند همه ی بی ثباتی ها ، خطرها ، ویرانی ها و مرگ را از بین ببرد.

-ذهنی بودن امنیت : اصولا احساس امنیت یا عدم امنیت یک برداشت یا امر ذهنی است که ریشه در اعتقادات و باورهای مذهبی ، اخلاقی ، فرهنگی مردم و رهبران یک کشور دارد.

-تجربه ناپذیر بودن امنیت : بدین معنی که امنیت در مقابله کردن با حاکمیت و استقلال یک کشور رابطه ا ی مستقیم دارد . یعنی اگر در شهر یا استانی از یک کشور جنگ داخلی یا ناامنی پدید آید ، نمی توان ادعا کرد چون در دیگر شهرها امنیت به هم نخورده است ، امنیت ملی کامل است.

This entry was ارسال شده در Blog. Bookmark the permalink.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *